Van tenten (Cibubur) naar Kampen

Tien maanden geleden, ben ik naar Nederland gekomen. Op dat moment, de studenten en docenten van SETIA waren in de “ballingschap” (in Cibubur en in de andere plaatsen). Ik kwam samen met mijn vrouw (en met Edward en zijn familie). Zij heet Mila Nurbaiti. Zij komt uit West Kalimantan. Op dit moment hebben we bijna al twee kinderen. Ons eerste kind is Godric Fortunatus Arung. Hij werd op 18 oktober 2008 geboren te Kampen. En de tweede is nog in de buik van mijn vrouw. Wij zijn blij met deze kinderen.Ik heb nooit gedroomd om naar Nederland gekomen. Dus ik vind dat dit is een geschenk van de Heer in mijn leven. Daarom heb ik altijd dankbaar tot God voor de goede kans dat Hij gaf aan mij om in Kampen studeren.Aan de ene kant ik ben zo blij omdat ik kan in Kampen studeren. Aan de andere kant ik voel me triest met de situatie van de studenten en de docenten van SETIA die nog bestaan in de “ballingschap” of nog als een “vreemdelingen in de eigen land”. Hoe lang duurt het? Ik hoop dat binnenkort kunnen ze terug uit de “ballingschap”.Voordat kwam ik in Nederland, had ik te begrijpen wat van de Nederlandse uitdrukkingen: “We zijn allemaal gelijk”; “Een ding dat op een moment”; “All individual opinions are important”; “Wet op de normale en u zal optreden gek genoeg”.Toen kwam ik in Kampen aan, de betekennis van de uitdrukingen hierboven zijn erg handig voor mij. Ik voel me niet verrast opnieuw met de Nederlandse cultuur. Inderdaad, het is totaal anders! Maar moet ik toch gewennen zijn met de Nederlandse cultuur.Hier leerde ik over velen dingen. Ik moet leren om een goede man voor mijn vrouw. Want wij zijn nog niet zo lang getrouwd (bijna twee jaren). Ik moet leren om een goede vader voor mijn kinderen. En moet ik ook leren om tijd te delen: voor mijn gezin en voor mijn studie en voor de andere dingen (Nederlandse taallessen, fiets enz.). Gelukkig! Tot nu alles goed gedaan.Mijn studie...In november 2008 begon ik met studeren in Kampen. Ik ‘koos’ voor Praktische Theologie (gemeenteopbouw/kerkrecht, pastoraat en homiletiek) aan de Theologische Universiteit (Broederweg) te Kampen, omdat deze vakgebied mij interesseerde (en nog steeds). Ik ‘koos’ deze studie om die rede en niet om een andere rede. Ik vond studie meer een manier om mijzelf te ontwikkelen. Inmiddels zij mijn interesses buiten het vakgebied enorm gegroeid.In deze periode (periode D: april t/m mei 2009), had ik twee tentamen gehaald. Mijn tentamens van deze periode gingen niet geweldig. Erlijk gezegd had ik voor allebei de tentamens ook eigenlijk nauwelijks iets gedaan (of voldoende, maar nog niet zo goed). Bovendien moet ik in loop van deze maand nog een twee essay maken, dus écht vakantie is het nog niet, maar het lijkt er al verdacht veel op!Een ding is wel zeker: Het weer werkt geweldig mee aan mijn vakantiegevoel!