Ik en mijn gezin

Toen ons eerste kindje geboren werd hebben mijn vrouw en ik besloten om samen voor onze kinderen te gaan zorgen. Inmiddels hebben we twee zoontjes: Godric (1,4) en Bryan (4 maanden) en we genieten nog elke dag van die beslissing. Wij geven aandacht aan hen. Wat een genot om Godric te zien spelen! Dan maar geen vakanties en dure spullen, niets weegt op tegen de geborgenheid die je je kinderen kunt geven!
Mezelf ingesteld op de kinderen in plaats van op de studie wat gedaan moet worden die dag. Ik doe deze: Eerst afgestemd op hun behoeftes en aandacht gegeven, dan komt de tijd voor de studie haast vanzelf en is de sfeer stukken beter! Kortom zet ik 's morgens mijn kinderen (gezin) als prioriteit in mijn hoofd.

Ik en mijn studie

Het eerste jaar vond ik een beetje teleurstellend. Ik vond de studie daarom ook best pittig. Maar doordat het zo interessant is kan ik er goed door.
Ik ben dit jaar (periode 2009-2010) begonnen met de master Missionaire Gemeente. Die master is een academische opleiding die openstaat voor ieder die een positieve houding heeft ten opzichte van het gereformeerde karakter van de universiteit. De éénjarige master MG is erop gericht missionaire leidinggevenden te vormen. Dus ik zit daarbij niet alleen met mijn neus in de boeken. Ik doe ook veel aan praktijkstudies en –opdrachten. Ik doe onderzoek in de samenleving en de gemeente.
Ik volg deze opleiding als een deeltijder. Als een deeltijder moet ik tot en met 30 ects te nemen. Deze opleiding bestaat uit 7 modules. Elke module bestaat uit 6 ECTS. Ik heb 5 modules gekozen, namelijk:
zending in een postchristelijke cultuur, missionaire ecclesiologie, leiderschap en het vormen van een missionaire cultuur, missionaire communicatie en een gemeente stichten.
Welke modules die heb ik gehaald? Ik heb de module zending in een christelijke cultuur gehaald met een goede resultaat. Heb ik ook de module leiderschap en het vormen van een missionaire cultuur gehaald. Nu ik ben bezig met het maken van een essayopdracht en straks doe ik het onderzoekopdracht (samen met 3 klasgenoten). Op 10 maart aanstaande, begin ik met de module missionaire ecclesiologie.

Kruipen...kruipen

Onze zoon (Godric) inmiddels goed kunnen zitten en graag met allerlei soorten speelgoed spelen. Hij is nieuwsgierig over alles wat hij ziet, hoort, ruikt en aanraakt.
Hij kon goed kruipen naar ieder object dat hij wil. Met wat ondersteuning kan hij ook staan.
Hij dient allerlei soorten speelgoed te hebben die het kan mogelijk maken om zich goed te ontwikkelen.
Hij babbelt nu wat af! Hoewel de meeste woorden verzonnen zijn, maar kan hij onderhand waarschijnlijk mama of papa zeggen...

Van tenten (Cibubur) naar Kampen

Tien maanden geleden, ben ik naar Nederland gekomen. Op dat moment, de studenten en docenten van SETIA waren in de “ballingschap” (in Cibubur en in de andere plaatsen). Ik kwam samen met mijn vrouw (en met Edward en zijn familie). Zij heet Mila Nurbaiti. Zij komt uit West Kalimantan. Op dit moment hebben we bijna al twee kinderen. Ons eerste kind is Godric Fortunatus Arung. Hij werd op 18 oktober 2008 geboren te Kampen. En de tweede is nog in de buik van mijn vrouw. Wij zijn blij met deze kinderen.Ik heb nooit gedroomd om naar Nederland gekomen. Dus ik vind dat dit is een geschenk van de Heer in mijn leven. Daarom heb ik altijd dankbaar tot God voor de goede kans dat Hij gaf aan mij om in Kampen studeren.Aan de ene kant ik ben zo blij omdat ik kan in Kampen studeren. Aan de andere kant ik voel me triest met de situatie van de studenten en de docenten van SETIA die nog bestaan in de “ballingschap” of nog als een “vreemdelingen in de eigen land”. Hoe lang duurt het? Ik hoop dat binnenkort kunnen ze terug uit de “ballingschap”.Voordat kwam ik in Nederland, had ik te begrijpen wat van de Nederlandse uitdrukkingen: “We zijn allemaal gelijk”; “Een ding dat op een moment”; “All individual opinions are important”; “Wet op de normale en u zal optreden gek genoeg”.Toen kwam ik in Kampen aan, de betekennis van de uitdrukingen hierboven zijn erg handig voor mij. Ik voel me niet verrast opnieuw met de Nederlandse cultuur. Inderdaad, het is totaal anders! Maar moet ik toch gewennen zijn met de Nederlandse cultuur.Hier leerde ik over velen dingen. Ik moet leren om een goede man voor mijn vrouw. Want wij zijn nog niet zo lang getrouwd (bijna twee jaren). Ik moet leren om een goede vader voor mijn kinderen. En moet ik ook leren om tijd te delen: voor mijn gezin en voor mijn studie en voor de andere dingen (Nederlandse taallessen, fiets enz.). Gelukkig! Tot nu alles goed gedaan.Mijn studie...In november 2008 begon ik met studeren in Kampen. Ik ‘koos’ voor Praktische Theologie (gemeenteopbouw/kerkrecht, pastoraat en homiletiek) aan de Theologische Universiteit (Broederweg) te Kampen, omdat deze vakgebied mij interesseerde (en nog steeds). Ik ‘koos’ deze studie om die rede en niet om een andere rede. Ik vond studie meer een manier om mijzelf te ontwikkelen. Inmiddels zij mijn interesses buiten het vakgebied enorm gegroeid.In deze periode (periode D: april t/m mei 2009), had ik twee tentamen gehaald. Mijn tentamens van deze periode gingen niet geweldig. Erlijk gezegd had ik voor allebei de tentamens ook eigenlijk nauwelijks iets gedaan (of voldoende, maar nog niet zo goed). Bovendien moet ik in loop van deze maand nog een twee essay maken, dus écht vakantie is het nog niet, maar het lijkt er al verdacht veel op!Een ding is wel zeker: Het weer werkt geweldig mee aan mijn vakantiegevoel!